Όταν ήμουν μικρός, λάτρευα το να διαβάζω comics (συνήθεια που μου έμεινε και μεγαλώνοντας). Η αποθήκη μου είναι γεμάτη από κούτες με παλιά τεύχη. "Comic", "Κλασικά", "Αλμανάκο"....name it. Κάθε Παρασκευή έτρεχα να τα αγοράσω.
Απ' όλα όσα κυκλοφορούσαν εκείνη την περίοδο, ο αγαπημένος μου ήρωας ήταν ο Donald, ο δημιουργός του οποίου, δεν είναι άλλος από τον Καρλ Μπαρκς. Μερικές από τις σημαντικότερες ιστορίες και σκίτσα, καθώς και πληθώρα άλλων χαρακτήρων (τα ανιψάκια, ο Κύρος, ο γλόμπος κ.α.) φέρουν την υπογραφή του.
Φαντάζεστε λοιπόν τη χαρά μου όταν ανακοινώθηκε η κυκλοφορία μίας σειράς από συλλεκτικά hardcover τεύχη, με τον τίτλο "Η Μεγάλη Βιβλιοθήκη Του Καρλ Μπαρκς", η οποία θα περιείχε τις σημαντικότερες ιστορίες του δημιουργού από το 1950, μαζί με τον ανάλογο σχολιασμό. Ιστορίες που αποτέλεσαν σταθμό στην ιστορία των παπιόμορφων ηρώων. Η ανακοίνωση προέβλεπε την έκδοση 42 τευχών. Ξεκίνησα να αγοράζω τη συλλογή και το αποτέλεσμα δεν με απογοήτευσε καθόλου. Κάθε ιστορία τοποθετούνταν σε ιστορικό πλαίσιο, σχολιάζονταν και άγνωστες μέχρι τώρα πληροφορίες αναφέρονταν. Ό,τι ακριβώς χρειάζεται ένας fun για να ικανοποιηθεί. Ώσπου, μετά την έκδοση του 16ου τεύχους, η Νέα Ακτίνα (η εταιρία που εξέδιδε όλα τα παραπάνω) έκλεισε (χρεοκόπησε εάν δεν κάνω λάθος).
Μετά την ανάγνωση αυτής της είδησης, μου ήρθαν στο μυαλό ιστορίες ή στιγμιότυπα που είχα διαβάσει τόσα χρόνια.
Τα ανιψάκια του Donald να ψάχνουν σε μία χωματερή κάτι (που δεν θυμάμαι πλέον) και εκεί δίπλα να είναι πεταμένο και χιλιοσκισμένο το "Mein Kampf " ("Ο Αγών μου").
Κάπου αλλού, ο Donald και ο Σκρούτζ αναζητούν κοιτάσματα στην έρημο. Οι προμήθειες τους έχουν τελειώσει και ενώ βρίσκουν χρυσό, πετρέλαιο, διαμάντια και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς, τα αφήνουν πίσω αναζητώντας απεγνωσμένα νερό.
Σε μια άλλη ιστορία, ο θείος Σκρούτζ ανακαλύπτει πως ένα παλιό πενηνταράκι που έχει στην κατοχή του είναι συλλεκτικό και μεγάλης αξίας. Προσφέρει αμοιβή και συγκεντρώνει πολλά ακόμη πενηνταράκια της ίδιας χρονολογίας, μόνο για να ανακαλύψει πως πλέον δεν είναι και τόσο σπάνιο και η τιμή του έπεσε ραγδαία.
Τα comics, τα παιδικά, τα παραμύθια και τα παιχνίδια, αποτελούν μία από τις πιο πρώιμες πηγές έμπνευσης και προτύπων για τα παιδιά. Ακριβώς γι' αυτό το λόγο πρέπει να συνδυάζουν διασκέδαση και εκμάθηση. Με χαρά συνειδητοποιώ, πως σε αυτό τον τομέα, η παιδική μου ηλικία ήταν αρκετά πλήρης.
Αναρωτήθηκα όμως για το τι συμβαίνει σήμερα. Με αφορμή αυτό, επισκέφθηκα ένα περίπτερο και ένα βιβλιοπωλείο για να δω τι μπορεί να διαβάσει σήμερα ένα παιδάκι που δεν ξέρει αγγλικά. Επίσης, παρακολούθησα μαζί με την μικρή μου ξαδέρφη, μερικά από τα ποιο "in" παιδικά που παίζονται αυτή τη στιγμή στην τηλεόραση. Τολμώ να πω, πως το αποτέλεσμα ήταν άκρως απογοητευτικό. Σχεδόν τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τον ανταγωνιστικό πυρήνα του ποιός είναι ο πιο γαμάτος-δυνατός-όμορφος. Εξαιρέσεις υπάρχουν βέβαια, αλλά απ' ότι καταλαβαίνω "δεν πουλάνε".
Δεν χρειάζεται κανείς εμένα για να τονίσω πόσο άσχημο και λυπηρό είναι όλο αυτό. Απλώς αυτή η κατάσταση μου δημιουργεί μία μεγάλη απορία. Μπορεί η καταστροφική πορεία αυτή να αναστραφεί? Για να βρούμε την απάντηση σε αυτή την ερώτηση πρέπει πρώτα να θέσουμε ακόμη ένα ζήτημα....
Τα προϊόντα που απευθύνονται στα παιδιά πλέον, είναι έτσι με σκοπό να δημιουργήσουνε μια γενιά χωρίς ιδανικά και αξίες, ή μήπως είναι έτσι διότι προσπαθούν απλώς να κατακτήσουν την μεγαλύτερη μερίδα της αγοράς, μιας γενιάς που έχει ήδη απολέσει τις αξίες και τα ιδανικά τους?
Ό,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι.
Gay for Johnny Depp
Απ' όλα όσα κυκλοφορούσαν εκείνη την περίοδο, ο αγαπημένος μου ήρωας ήταν ο Donald, ο δημιουργός του οποίου, δεν είναι άλλος από τον Καρλ Μπαρκς. Μερικές από τις σημαντικότερες ιστορίες και σκίτσα, καθώς και πληθώρα άλλων χαρακτήρων (τα ανιψάκια, ο Κύρος, ο γλόμπος κ.α.) φέρουν την υπογραφή του.
Φαντάζεστε λοιπόν τη χαρά μου όταν ανακοινώθηκε η κυκλοφορία μίας σειράς από συλλεκτικά hardcover τεύχη, με τον τίτλο "Η Μεγάλη Βιβλιοθήκη Του Καρλ Μπαρκς", η οποία θα περιείχε τις σημαντικότερες ιστορίες του δημιουργού από το 1950, μαζί με τον ανάλογο σχολιασμό. Ιστορίες που αποτέλεσαν σταθμό στην ιστορία των παπιόμορφων ηρώων. Η ανακοίνωση προέβλεπε την έκδοση 42 τευχών. Ξεκίνησα να αγοράζω τη συλλογή και το αποτέλεσμα δεν με απογοήτευσε καθόλου. Κάθε ιστορία τοποθετούνταν σε ιστορικό πλαίσιο, σχολιάζονταν και άγνωστες μέχρι τώρα πληροφορίες αναφέρονταν. Ό,τι ακριβώς χρειάζεται ένας fun για να ικανοποιηθεί. Ώσπου, μετά την έκδοση του 16ου τεύχους, η Νέα Ακτίνα (η εταιρία που εξέδιδε όλα τα παραπάνω) έκλεισε (χρεοκόπησε εάν δεν κάνω λάθος).
Μετά την ανάγνωση αυτής της είδησης, μου ήρθαν στο μυαλό ιστορίες ή στιγμιότυπα που είχα διαβάσει τόσα χρόνια.
Τα ανιψάκια του Donald να ψάχνουν σε μία χωματερή κάτι (που δεν θυμάμαι πλέον) και εκεί δίπλα να είναι πεταμένο και χιλιοσκισμένο το "Mein Kampf " ("Ο Αγών μου").
Κάπου αλλού, ο Donald και ο Σκρούτζ αναζητούν κοιτάσματα στην έρημο. Οι προμήθειες τους έχουν τελειώσει και ενώ βρίσκουν χρυσό, πετρέλαιο, διαμάντια και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς, τα αφήνουν πίσω αναζητώντας απεγνωσμένα νερό.
Σε μια άλλη ιστορία, ο θείος Σκρούτζ ανακαλύπτει πως ένα παλιό πενηνταράκι που έχει στην κατοχή του είναι συλλεκτικό και μεγάλης αξίας. Προσφέρει αμοιβή και συγκεντρώνει πολλά ακόμη πενηνταράκια της ίδιας χρονολογίας, μόνο για να ανακαλύψει πως πλέον δεν είναι και τόσο σπάνιο και η τιμή του έπεσε ραγδαία.
Τα comics, τα παιδικά, τα παραμύθια και τα παιχνίδια, αποτελούν μία από τις πιο πρώιμες πηγές έμπνευσης και προτύπων για τα παιδιά. Ακριβώς γι' αυτό το λόγο πρέπει να συνδυάζουν διασκέδαση και εκμάθηση. Με χαρά συνειδητοποιώ, πως σε αυτό τον τομέα, η παιδική μου ηλικία ήταν αρκετά πλήρης.
Αναρωτήθηκα όμως για το τι συμβαίνει σήμερα. Με αφορμή αυτό, επισκέφθηκα ένα περίπτερο και ένα βιβλιοπωλείο για να δω τι μπορεί να διαβάσει σήμερα ένα παιδάκι που δεν ξέρει αγγλικά. Επίσης, παρακολούθησα μαζί με την μικρή μου ξαδέρφη, μερικά από τα ποιο "in" παιδικά που παίζονται αυτή τη στιγμή στην τηλεόραση. Τολμώ να πω, πως το αποτέλεσμα ήταν άκρως απογοητευτικό. Σχεδόν τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τον ανταγωνιστικό πυρήνα του ποιός είναι ο πιο γαμάτος-δυνατός-όμορφος. Εξαιρέσεις υπάρχουν βέβαια, αλλά απ' ότι καταλαβαίνω "δεν πουλάνε".
Δεν χρειάζεται κανείς εμένα για να τονίσω πόσο άσχημο και λυπηρό είναι όλο αυτό. Απλώς αυτή η κατάσταση μου δημιουργεί μία μεγάλη απορία. Μπορεί η καταστροφική πορεία αυτή να αναστραφεί? Για να βρούμε την απάντηση σε αυτή την ερώτηση πρέπει πρώτα να θέσουμε ακόμη ένα ζήτημα....
Τα προϊόντα που απευθύνονται στα παιδιά πλέον, είναι έτσι με σκοπό να δημιουργήσουνε μια γενιά χωρίς ιδανικά και αξίες, ή μήπως είναι έτσι διότι προσπαθούν απλώς να κατακτήσουν την μεγαλύτερη μερίδα της αγοράς, μιας γενιάς που έχει ήδη απολέσει τις αξίες και τα ιδανικά τους?
Ό,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι.
Gay for Johnny Depp
Το ποστ σου μπορώ να πω το λιγότερο ότι με συγκίνησε. Θυμήθηκα τα παιδικά μου χρόνια και με πόση ανυπομονησία περίμενα το σαββατοκύριακο για να πάρω τα καινούρια μίκυ μάους, κόμιξ, αλμανάκο κλπ. Και εγώ μπορώ να πω ότι προτιμούσα τις ιστορίες των Ντάκς, και ιδιαίτερα του Ντόναλντ γιατί ήταν πολύ άτυχος και πάντα την πάθαινε :p Αυτή η κατάσταση με τα new age παιδικά είναι κάπως αποκαρδιωτική αλλά αν κάποιος ψαχτεί μπορεί να βρει μερικά διαμάντια ανάμεσα στα άλλα. Γενικά, η κατάσταση σίγουρα έχει δυσκολέψει απ' όταν έκλεισε η Νέα Ακτίνα, αλλά εάν καποιος θέλει, βρίσκει...
ΑπάντησηΔιαγραφήΟταν ανακοινωθηκε οτι δεν θα ξαναβγουν τα αγαπημενα μου κομιξ, απελπιστηκα...το μονο σιγουρο παντως, ειναι, οτι αμα γινει τιποτα σε φαση ZA, εγω θα περασω πολλα ξενοιαστα χρονια στην αποθηκη μου, μεχρι να ξαναδιαβασω 1 προς 1 οσα κομιξ μαζεψα τοσα χρονια
ΑπάντησηΔιαγραφή