A Confession Of A Promethean

   "Θυμάμαι πως παρατηρούσα το χέρι που ήταν ακουμπισμένο πάνω στο γραφείο. Το ακολούθησα προς τα πάνω με το βλέμμα μου. Ήταν το δικό μου χέρι.

   
   Πως βρέθηκα εδώ? Ποιος είμαι? Ποιοι είναι όλοι αυτοί γύρω μου? Σταμάτησα έναν περαστικό από το πλήθος και τον ρώτησα που βρίσκομαι και γέλασε . Τον ρώτησα τι πρέπει να κάνω και δείχνοντάς με σε κάποιους άλλους γέλασαν και αυτοί μαζί μου.
 
   Δεν καταλαβαίνω εάν τίποτα δεν έχει νόημα ή εάν τα πάντα έχουν και απλώς εγώ δεν το ξέρω. Όλα γύρω μου μοιάζουν με έναν καλοστημένο θίασο, που όλοι παίζουν άριστα τους ρόλους τους αλλά σε μένα ξέχασαν να δώσουν το σενάριο. Παρέλειψαν να μου αναθέσουν κάτι και όμως μου ζητούν να το φέρω εις πέρας.
 
  Το περιβάλλον μου με αποβάλλει σαν να είμαι απλώς ένα εξάμβλωμα. Μιλάω την ίδια γλώσσα με τον περίγυρό κι' όμως είμαι τελείως διαφορετικός. Δεν μπορούν να με κατανοήσουν και με μετέτρεψαν σε έναν απόκληρο και γι' αυτό τους μίσησα. Τους μίσησα και έτρεξα μακριά τους.

   Η γέννησή μου ήταν μια ύβρη προς τη φύση. Η τιμωρία μου είναι να θέλω όσο τίποτα να γίνω ίδιος με αυτό που μισώ."

   Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους Prometheans δες εδώ.

Ό,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι.

Gay for Johnny Depp

The Man in Βlack

Αυτό το συναίσθημα όταν ετοιμάζεσαι να ξεκινήσεις κάποιο εγχείρημα και, κάνοντας μια πρόχειρη ανάλυσή του στο μυαλό σου πριν αρχίσεις, νιώθεις σαν ερασιτέχνης ορειβάτης που ετοιμάζεται να σκαρφαλώσει ένα τεράστιο βουνό? Έτσι ακριβώς αποφάσισα να γράψω αυτό, που δεν είναι ούτε κριτική ούτε φόρος τιμής, αλλά το πως γνώρισα και λάτρεψα τον John R. Cash.


Παρότι "φλέρταρα" με τη μουσική του από μικρός (να 'ναι καλά οι γονείς μου), δεν μπορώ να πω ότι άκουσα τραγούδια του προσεκτικά πριν το καλοκαίρι του 2011. Ήθελα από καιρό να πάω διακοπές στο εξωτερικό, οπότε το συνδύασα με επίσκεψη σε συγγενείς. Μια μέρα αποφασίσαμε να πάμε μ' έναν ξάδερφό μου για κανό σ' ένα ποτάμι κοντά στο μέρος που έμενα. Είχαμε και ένα κιθαρόνι (για όσους δεν ξέρουν, μια μικρή κιθάρα) που είχα αγοράσει πριν λίγες μέρες για να περνάει η ώρα. Ναι, ξέρω, χίπηδες του κερατά. Whatever, man. Κάναμε αρκετές στάσεις στις οποίες παίζαμε ο,τι ήξερε ο καθένας. Κανείς μας δεν είναι μάστερ της κιθάρας και την είχαμε πιο πολύ για να κάνουμε την πλάκα μας. Κάποια στιγμή σταματήσαμε για αρκετή ώρα και έβγαζα φωτογραφίες όσο ο ξάδερφος "γρατζουνούσε". Κάποια στιγμή, ενώ είχα χαζέψει και κοίταγα το άπειρο, άκουσα αυτό το ρυθμό. Γύρισα κ είδα ότι ο ξάδερφος είχε σοβαρέψει κι έπαιζε "κάτι"... Αρχικά, άκουγα χωρίς να κοιτάω και όταν τελείωσε, πέρασε αμέσως στο επόμενο. Τότε γύρισα, και τον κοιτούσα επίμονα μέχρι να σταματήσει.

-Τι ήταν αυτά τα 2 τελευταία που έπαιξες?
-Johnny Cash... To Folsom Prison blues και το I walk the line
-Θύμισέ μου να τα κοιτάξω όταν γυρίσουμε σπίτι.
-Έγινε.

Και έτσι ανακάλυψα τον κύριο Cash. Σ' αυτό συνέβαλλαν και διάφορα άτομα που γνώρισα εκείνη την περίοδο. Σε όλους εσάς που μου "μάθατε" τον Johnny Cash λοιπόν, και περισσότερο σ' εσένα, που συμφωνήσαμε για το ποιο είναι το πιο ερωτικό τραγούδι όλων των εποχών, αφιερώνω αυτό το άρθρο.


Για μένα, είναι ο άνθρωπος που έγραψε μουσική για τα πάντα. Θες να χορέψεις? Get a rythm! Είσαι ερωτευμένος? Κάπως έτσι. Και πάει λέγοντας..
Έζησε σύμφωνα με όσα έλεγε στα τραγούδια του και για μένα αυτό είναι από τα σημαντικότερα (αν όχι το σημαντικότερο) προσόντα ενός καλλιτέχνη.


Δε θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό στη μουσική του Johnny Cash αλλά ακόμα και αν ήμουν, θα χρειαζόταν ένα εξαιρετικά εκτενές κείμενο για να καλύψω τη μουσική πορεία του. Αντ' αυτού θα σου προτείνω ν΄ακούσεις τα American V και American VI, τα άλμπουμ του που ακούγονται πιο "εύκολα" από τα υπόλοιπα. Από εκεί και πέρα, επιβάλλεται  να δεις το Walk the Line, όχι μόνο επειδή έχει σχέση με τον Cash, αλλά και επειδή είναι και γαμώ τις ταινίες. Άκου ακόμα τα τραγούδια άλλων μουσικών που έχει πάρει και τα έχει απογειώσει. Χαρακτηριστικά αναφέρω Personal Jesus, Hurt, One, Rusty Cage, και το αγαπημένο μου I See a Darkness.
Ακούγοντας τα παραπάνω αγαπημένε μου αναγνώστη, έχε υπόψη σου το #1 των J. Cash facts: "When Johnny Cash covers your song, it is no longer your song"

Θα ήθελα να κλείσω έτσι:
Well, I hope that, someday, buddy
we'll have peace in our lives
together or apart, alone or with our wives.
And we can stop our whoring
and pull the smiles inside
and light it up forever
and never go to sleep
my best, unbeaten brother
this isn't all I see.

Ο,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι.
The Answer Is Not 42

D&D....More Than Just a Game

- "Τι θα κάνεις σήμερα το βράδυ?"
- "Ε εδώ μωρέ. Με τα παιδιά λέμε να παίξουμε κανένα D&D."
- "D&D? Τι είναι αυτό?"
Και το χάος ξεκινά....

 
   Έχω βρεθεί να κάνω αυτή την στιχομυθία αμέτρητες φορές και όμως ακόμη να καταφέρω να δώσω μια απάντηση που να ικανοποιεί πάνω απ' όλα εμένα. Κάτι που να μην ακούγεται χαζό, παιδικό ή αστείο. Ο σκοπός αυτού του άρθρου λοιπόν, είναι να προσπαθήσει να απαντήσει αυτή την ερώτηση με έναν επαρκή και σχετικά σχοινοτενή τρόπο.

   Τι είναι επομένως το D&D? Καταρχάς είναι ένα (επιτραπέζιο θα λέγαμε αλλά όχι με την κλασική έννοιά του) παιχνίδι. Συγκαταλέγεται στην κατηγορία των Role Playing Games (RPG's~παιχνίδια ρόλων). Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και άλλα παιχνίδια όπως το World Of Darkness, το Lord Of The Rings~rpg κ.α. απλώς το D&D αποτελεί τον κύριο και πιο γνωστό εκπρόσωπο τους.

   Σε παιχνίδια όπως αυτά κάθε παίκτης στην ουσία υποδύεται έναν ρόλο. Ξεκινάς με το να φανταστείς τον χαρακτήρα που θα παίξεις. Είναι σαν να δημιουργείς έναν φανταστικό φίλο στο μυαλό σου. Αποφασίζεις πως μοιάζει εμφανισιακά (μπορείς και να τον ζωγραφίσεις εάν είσαι καλός σε αυτό), σκέφτεσαι τι προτερήματα και τι μειονεκτήματα έχει, σε τι είναι καλός και σε τι είναι απλά απαράδεκτος, τι εμπειρίες έχει και τι στόχους για το μέλλον.

   Τώρα είμαστε σχεδόν έτοιμοι να ξεκινήσουμε. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένας κόσμος για να ζήσουν αυτοί οι χαρακτήρες. Ένας κόσμος που να τους αρμόζει. Μακριά από τη δικιά μας πεζή πραγματικότητα. Εδώ ξεκινά και ο ρόλος του DM (Dungeon Master). Είναι αυτός που φαντάζεται τον κόσμο και τις καταστάσεις στις οποίες θα βρεθούν οι χαρακτήρες και αφηγείται την ιστορία στους παίκτες, οι οποίοι με τη σειρά τους αντιμετωπίζουν ό,τι βρεθεί μπροστά τους με γνώμονα πάντα την ιδιοσυγκρασία του εκάστοτε χαρακτήρα που υποδύονται. Όπως είναι εύκολο να καταλάβεις, αφού τα πάντα συμβαίνουν στη φαντασία του DM και των παικτών οι περιορισμοί είναι ελάχιστοι. Μπορείς να δοκιμάσεις ΟΤΙΔΉΠΟΤΕ σου κατέβει στο μυαλό και εάν σταθείς αρκετά έξυπνος και ικανός μπορείς να το καταφέρεις.

   Όσον αφορά τη διάρκεια του DND τώρα, μπορεί να κρατήσει από ένα βράδυ έως μερικές ημέρες, με ιστορίες τύπου "το βασίλειο απειλείται από έναν δράκο-σκότωσέ τον-γίνε τοπικός ήρωας-παντρέψου την πριγκίπισσα"(λολ), τις λεγόμενες Kick on the door. Μπορεί όμως και να κρατήσει και μήνες ή ακόμη και χρόνια, όπου οι χαρακτήρες ξεκινάνε από απλοί καθημερινοί άνθρωποι, που η μοίρα τους τραβάει σε μια περιπέτεια που θα αντιμετωπίσουν κινδύνους και διλήμματα και στο τέλος αν επιζήσουν ίσως γίνουν αρκετά σημαντικοί ώστε να επηρεάζουν τα πιο ουσιαστικά δρώμενα του κόσμου. Βέβαια τίποτα από αυτά δεν είναι δεσμευτικά.

   Για να κατανοήσει κανείς καλύτερα τα όσα είπα ας φανταστεί πως ένα Campaign D&D θα μπορούσε να είναι το Lord Of The Rings, όπου ένας από τους παίκτες υποδύεται τον Legolas, κάποιος άλλος τον Frodo κ.ο.κ. Αν οι παίκτες έπαιρναν τις ίδιες αποφάσεις που πήραν οι χαρακτήρες τους στην ταινία τα πράγματα θα γινόντουσαν τα ίδια, αν όχι ίσως το δαχτυλίδι να μην καταστρεφόταν και ο Sauron να κέρδιζε στο τέλος.

   Αυτό λοιπόν είναι το D&D και τα RPG's γενικότερα. Ένα βιβλίο ή μία ταινία που το σενάριο δεν είναι προκαθορισμένο αλλά το γράφουν οι παίκτες όσο παίζουν.

   Για τους παλιούς παίκτες τα όσα έγραψα ίσως φανούν φτωχά για τους νέους τώρα ελπίζω να μετέφερα έστω και ένα μικρό κομμάτι του κλίματος του παιχνιδιού και να σκέφτονται ήδη ιδέες για το Campaign που θα ήθελαν να παίξουν.

   Για περαιτέρω πληροφορίες δες εδώ.

Ό,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι

Gay for Johnny Depp

50.000 Unstoppable Wuts (part 2)

Πριν αρχίσω το άρθρο, ορίστε τι είναι τα wut για όσους δεν ξέρουν.

5) Είστε σε μια σχέση και "αγαπιέστε". Τα " " είναι γιατί η αγάπη είναι καθαρά υποκειμενική, το δέχομαι. Και δέχομαι ακόμα ότι η δική σας είναι ιδιαίτερη. Άντε να δεχτώ ότι κάνατε κάποια λάθη και απατήσατε ο ένας τον άλλο, ανθρώπινο είναι, ειδικά στην ηλικία μας και ειδικά αν η σχέση τραβάει καιρό. Αλλά αυτό που το κεράτωμα στη σχέση σας έχει γίνει πιο συχνό κ από τους καφέδες που πίνω μέσα στην εξεταστική, δεν είναι φυσιολογικό. Ίσως πάλι να είμαι εγώ ο προβληματικός της υπόθεσης, δεν το αποκλείω. Μπορεί αν ήμουν στη θέση σας, να έκανα ακριβώς τις ίδιες επιλογές.

6) Μπήκαν τα κρύα. Ντυθήκαμε ζεστά, παρατήσαμε τους φραπέδες και αρχίσαμε τους νες και τους γαλλικούς, ανάψαμε τζάκια, ξυλόσομπες και οι πιο φραγκάτοι καλοριφέρ, και αρχίσαμε και τις χειμερινές εξόδους. Και εκεί σε βλέπουμε... Σ' εσένα μιλάω, κάγκουρα που κυκλοφορείς στον πεζόδρομο στο Θησείο με το κοντομάνικο στους 5 βαθμούς. Σ' εσένα γκόμενα του προαναφερθέντος κάγκουρα, που περπατάς περήφανη δίπλα του με τη γόβα, το καλοκαιρινό -σχεδόν μποξεράκι- σορτς, και το ξώπλατο φανελάκι. Και γενικά σε όλους εσάς που για κάποιο λόγο, όποτε αρχίζουν τα κρύα μετατρέπεστε σε Mr Freeze. Και μετά αναρωτιέστε γιατί πάθατε πνευμονία.

7) "Δεν έχω λεφτά". Θα ήθελα να το κάνω ξεχωριστό άρθρο αυτό, γιατί πολλά έχω μαζεμένα. Είναι απόλυτα λογικό να μην έχει κάποιος λεφτά να ξοδέψει για (τυχαίο παράδειγμα) κρασοκατάνυξη σε μεζεδοπωλείο ή για εκείνη την εκδρομή που κανονίζουμε ως παρέα από πέρσι. Ωστόσο, έχεις λεφτά. Απλώς δεν ξέρεις να τα διαχειρίζεσαι. Γιατί το λέω αυτό. Θυμάσαι πριν 2 μέρες που με πήρες γεμάτη χαρά να μου πεις πως αγόρασες μια ΤΕΛΕΙΑ τσάντα, που ταιριάζει ΤΕΛΕΙΑ με εκείνα τα ΤΕΛΕΙΑ παπούτσια που είχες πάρει την προηγούμενη βδομάδα, γιατί ταίριαζαν ΤΕΛΕΙΑ με το καινούριο σου παλτό που πήρες τέλη Σεπτέμβρη για το χειμώνα? Τι εννοείς δεν έχεις λεφτά να βγεις?!!??Πώς γκένεν αυτό???(Ογκουνσότο ρισπέκτ)

8) Φοιτητικές εκλογές (θα υπάρξει ολόκληρο άρθρο επ' αυτού όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου): "Θα ψηφίσω την Χ παράταξη επειδή είναι υποψήφιοι φίλοι μου". Και σε άλλες περιπτώσεις, οι ίδιοι λένε: "Σοβαρευτείτε συνάδελφοι, δεν είσαστε πλέον στο σχολείο".

.

.

.

.

.

.

.

.

.

8) Και κάτι με αφορμή το προηγούμενο wut. Σοβαρευτείτε συνάδελφοι, δεν είσαστε πλέον στο σχολείο.. Συνάδελφοι... Ποιοι συνάδελφοι, γαμώτο?!? Αν δεν το πω, θα σκάσω: ΕΙΣΑΙ ΦΟΙΤΗΤΗΣ, ΟΧΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ. Εργαζόμενοι είναι οι γονείς σου. Που σε συντηρούν. Ζώο.

Ο,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι

The Answer Is Not 42