50.000 Unstoppable Wuts (part 1)

1. Είσαι 2 χρόνια σε μια σχολή. Η επίδοσή σου είναι μέτρια. Όλοι όμως έχουν από εσένα την απαίτηση να έχεις σχεδιάσει το μέλλον σου: τι κατεύθυνση θα ακολουθήσεις, πότε θα πάρεις πτυχίο, με τι βαθμό θα πάρεις πτυχίο, τι μεταπτυχιακό θα κάνεις, πού θα το κάνεις, μετά το μεταπτυχιακό θα συνεχίσεις την ακαδημαϊκή σου καριέρα ή θα πιάσεις δουλειά, τι δουλειά θα πιάσεις, πόσο θα σε πληρώνουν, τι προοπτικές ανέλιξης έχεις, σε πόσα χρόνια θα βγεις στη σύνταξη, τι θα κάνεις αφού βγεις στη σύνταξη. Αν μπορείς να τα απαντήσεις όλα αυτά, ή έστω τα περισσότερα, είσαι σε καλό δρόμο. Έχεις οργανώσει τη ζωή σου, έχεις θέσει στόχους, ξέρεις τι θες να κάνεις και είσαι υπεύθυνος. Αν βέβαια πεις σε κάποιον σήμερα, ότι έχεις ακριβές πρόγραμμα του τι θα φας το Νοέμβριο (π.χ. 24/11: πρωινό: τοστ κ ένα ποτήρι χυμό ανάμεικτο. ένα μέτριο καφέ στις 11. γεύμα: φασολάκια λαδερά. ένα ποτήρι χυμό μήλο στις 6. δείπνο:πίτσα από την πίτσα φαν. ένα ποτήρι γάλα στις 2 π.μ.),  είσαι ψυχασθενής. Γιατί το να σχεδιάζεις τι θα κάνεις 5, 10, 20, 30, 40 και 50 χρόνια μπροστά είναι πολύ πιο φυσιολογικό από το να αποφασίσεις τι θα φας σε 3 μήνες.

2. Ξυπνάει 5 το πρωί. Φεύγει από το σπίτι 6 παρά. Γυρίζει στις 5 το απόγευμα. Αύριο θα κάνει πάλι το ίδιο. Χρειάζεται τουλάχιστον 1 ώρα για να πάει σε οποιοδήποτε από τα μέρη στα οποία περνάει καλά. Και τώρα ένας γρίφος: Τι έχει 2 αντίχειρες, μακριά μαλλιά και μούσια και καμία όρεξη να κουνηθεί(πέρα από ελάχιστες εξαιρέσεις) από εκεί βρίσκεται? Είναι εκπληκτικό το πόσοι άνθρωποι δεν έχουν βρει τη λύση αυτού του γρίφου.

3. Double-fucking-standards. Η επόμενη γυναίκα που θα ακούσω ότι θέλει ισότητα μεταξύ των 2 φύλων, θα της πω να πάμε κάπου μόνοι μας να παίξουμε ξύλο. Σαν άντρας προς άντρα.Τα πάντα στον κόσμο τούτο έχουν αρνητική και θετική πλευρά και η ισότητα δεν αποτελεί εξαίρεση. Είμαστε διαφορετικοί και δε γίνεται από την κατασκευή μας να είμαστε ίσοι. Deal with it. Παρακαλώ πολύ, μη μπερδεύετε την ισότητα με το σεβασμό. Καταλαβαίνω να θέλετε να σας σέβονται, είναι απόλυτα λογικό και καλά κάνετε και το διεκδικείτε. Αλλά δε θέλετε να είστε ίσες με μας, θέλετε να είστε "από πάνω" (huehuehue). Κλασικές ατάκες που πιπιλάτε όταν υποστηρίζετε αυτή την "ισότητα": "Δεν ξέρεις τι πάει να πει δύσκολη περίοδος" (δεν ξέρεις τι πάει να πει κλωτσιά στ' αρχίδια) "Όλοι νοιάζονται μόνο για την εμφάνισή μου" (πες μου πάλι για το πόσο φροντίζεις να αναδεικνύεται η προσωπικότητά σου). Ο κόσμος θα σε αντιμετωπίσει ανάλογα με την εικόνα που προβάλλεις, είτε σ αρέσει είτε όχι. Γι' αυτό σοβαρέψου και αντί να γκρινιάζεις για το πόσο καταπιεσμένη είσαι, κάνε κάτι γι αυτό. Γιατί αν δε φροντίσεις εσύ για τον εαυτό σου, δε θα το κάνει κάποιος μόνο και μόνο επειδή κλαίγεσαι. Sorry to burst your bubble, Dorothy, but you 're no longer in Kansas.

4. Τέχνη. Είναι λεπτό θέμα και δεδομένου ότι δεν είμαι ειδικός, δε θα μιλήσω για ρεύματα, περιόδους κλπ. Αυτό που με προβληματίζει είναι το κοινό και η άποψη που υπάρχει: ο,τι σοκάρει είναι τέχνη. Ο,τι δεν καταλαβαίνουμε είναι τέχνη. Ο,τι είναι αφηρημένο είναι τέχνη. Μόνο όταν το κάνει κάποιος καταξιωμένος καλλιτέχνης όμως Αν αφήσω ένα κομμένο χέρι έξω από την Ακρόπολη, θα με μπουζουριάσουν και θα λένε όλοι για έναν τρελό. Αν όμως το κάνει ένας διάσημος καλλιτέχνης, θα τον μαζέψουν μεν, αλλά όλοι θα ψάχνουν για κρυφά νοήματα πίσω απ αυτό που έκανε. Don't get it.

Του μπι κοντίνιουντ

Ο,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι.

The Answer Is Not 42

Για το ράδιο

Θες από επιλογή, θες επειδή το αυτοκίνητο που υπάρχει διαθέσιμο στην παρέα είναι απομεινάρι της εποχής του χαλκού (no complaints here), θες επειδή σ ένα roadtrip σιχαθήκαμε και τα 10 CD που υπάρχουν στο αμάξι, θες επειδή το κινητό σου ήταν σετάκι με το προαναφερθέν αμάξι, δεν έχεις mp3 και κάπως πρέπει να επιβιώσεις το ταξίδι με το ΚΤΕΛ/πλοίο/τρένο/χρονομηχανή, κάποτε, μοναδικέ μου αναγνώστη, άκουσες ραδιόφωνο.

Ξεκινάμε από το γεγονός ότι αν έχεις λίγο ιδιαίτερα γούστα στη μουσική (δεν ακούς μόνο σκυλάδικα, κακής ποιότητας beat-άκια και τον lil wayne και το σινάφι του), την έβαψες. Γιατί αν δεν είσαι σε σχετικά μεγάλη πόλη, οι πιθανότητες να βρεις ραδιοφωνικό σταθμό ο οποίος να παίζει μουσική που σου αρέσει, μειώνονται πιο γρήγορα κι από την επιθυμία μου να κάτσω να διαβάσω το καλοκαίρι για την εξεταστική του Σεπτεμβρίου. Αν πάλι θες ν ακούσεις κάτι συγκεκριμένο, καλή τύχη.

Έστω όμως ότι βρίσκεις ένα σταθμό και έχει σχετικά καλό πρόγραμμα. Ετοιμάσου να γνωρίσεις το ελληνικό μάρκετινγκ σε όλο του το μεγαλείο: διαφημίσεις για ερκοντίσιον, κουφώματα αλουμινίου, ταξιδιωτικά πρακτορεία και τη σπανακόπιτα της μάνας σου. Ας μην είμαι άδικος, μερικές είναι όντως αστείες, στην Αθήνα τουλάχιστον. Σε επαρχιακούς σταθμούς έχω ακούσει διαφημίσεις που με ξεπερνούν ως οντότητα. Ένα όμορφο πρωί της εξεταστικής (λολ, σουρεαλισμός) που πέρασε, άκουσα στο ραδιόφωνο της Πάτρας μια διαφήμιση που πήγαινε κάπως έτσι:
-Μαμάααα, τα παιδιά στο σχολείο με κοροϊδεύουν.
-Έλα Γιωργάκη μου, τι σου λένε?
-Με κοροϊδεύουν επειδή κάνει πιο πολύ ζέστη στο σπίτι μας απ ότι έξω.
.
.
.
.
.
Αυτοκίνητα τάδε. Αυτό. Because fuck you.

Ακόμα, είναι κάτι σταθμοί (Red 96,3) που στα σποτάκια τους έχουν και γαμώ τις κομματάρες. Και μετά μπαίνει το κανονικό τραγούδι και ξενερώνεις. Και αυτό γίνεται σχεδόν πάντα. Είναι σα να σου λένε "Ψιτ, φίλος, όποτε δεν ακούς, παίζουμε και γαμώ τις μουσικές." ΓΙΑΤΙ?!?
σ.σ. Τώρα με την πρακτική, ανακάλυψα ότι όλα αυτά τα γαμάτα τραγούδια παίζουν γύρω στις 6 το πρωί.

Κ επειδή πολλοί (και πολύ) με κατηγορήσατε πως είμαι γκρινιάρης τις τελευταίες μέρες, συγχαρητήρια στους σταθμούς που προωθούν αξιόλογες μουσικές, ελληνικές και μη. Έχουμε ανάγκη να "ακουστούν" νέοι Έλληνες μουσικοί και να βγουν προς τα έξω και καλό είναι να είναι διαθέσιμες στον πολύ κόσμο μουσικές του εξωτερικού, μπας και ανοίξει αυτό το πράμα που λέμε μυαλό.

Τέλος, ένα ευχαριστώ στον άγνωστο σταθμό που σήμερα το πρωί μου έφτιαξε τη μέρα με το καινούριο κομμάτι των Placebo. Για όσους ενδιαφέρονται, Placebo- Too many Friends και αν το ψάξετε στο γιουτούμπι, θα βρείτε κ ένα τέλειο ακουστικό cover από έναν τύπο, ο οποίος έχει φωνή απίστευτα παρόμοια με του Brian Molko.

Ο,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι.

The Answer Is Not 42

Το μοναδικό βαθύτερο νόημα των πραγμάτων , είναι ότι δεν έχουν κανένα βαθύτερο νόημα

   Διαβάζοντας αυτή τη φράση σταμάτησα για λίγο την ανάγνωση του βιβλίου που κρατούσα . " Πίσω από της μάσκες " , του  Fernando Pessoa . Για άλλη μια φορά θυμόμουν γιατί ο Pessoa αποτελεί έναν από τους αγαπημένους μου συγγραφείς .

   "Και κάπως έτσι αποφασίσαμε , όποτε μας έρχετε , να γράφουμε για comics , ταινίες , σειρές , μουσική , βιβλία και ....." . Αυτό , από την άλλη , ήταν το πλαίσο που ξεκίνησε το blog . Βιβλία λοιπόν . Η ιδέα να γράψω μερικά πράγματα για τον Pessoa αναβόσβηνε υπό την , κλισέ ,  μορφή λάμπας πάνω από το κεφάλι μου . Γρήγορα όμως αποφάσισα πως επρόκειτο για μια κακή ιδέα . Ποιος ήμουν εγώ για να γράψω για έναν τόσο βαθύ χαρακτήρα ? Δεν θα κατάφερνα να αποτυπώσω όλο το φάσμα της προσωπικότητάς του . Η ιδέα όμως μου είχε κολλήσει . Παρακάτω λοιπόν , παραθέτω μερικά αποσπάσματα του βιβλίου . Δεν λέω πως είναι τα καλύτερα ή τα πιο αντιπροσωπευτικά , απλά ήταν μερικά απ ' αυτά που....ας πούμε ότι μου κίνησαν το ενδιαφέρον .

   " Τα εξόχως αναλυτικά πνεύματα δεν βλέπουν παρά μόνο τα ελαττώματα : όσο πιο δυνατός ο φακός , τόσο πιο ατελές μας φαίνεται το αντικείμενο που παρατηρούμε . Η λεπτομέρεια είναι πάντα αλγεινή . "

   " Το να είσαι αυστηρός , σημαίνει ότι δεν ξέρεις να κρύβεις τη θλίψη σου που δεν είσαι αγαπητός . Η ηθική δεν είναι παρά η χολερική υποκρισία του φθόνου . "

   " Το πνεύμα μου είναι ολοκληρωτικά καμωμένο από δισταγμού και αμφιβολίες . Για μένα , τίποτα δεν είναι ούτε μπορεί να είναι θετικό . Το κάθε τι κλονίζεται γύρω μου κι εγώ μαζί του . Είμαι ολόκληρος μία αβεβαιότητα . Το κάθε τι είναι για μένα ακατανόητο και μεταβαλλόμενο . Το κάθε τι είναι μυστήριο και το κάθε τι είναι σημαίνον . Το κάθε πράγμα είναι " άγνωστο " σύμβολο του Αγνώστου . "

   " Κατάπεσε πάνω μας η πιο βαθιά , η πιο θανατηφόρα ξηρασία - προερχόμενη από την εσωτερική συνείδηση της κενότητας όλων των προσπαθειών και της ματαιοδοξίας όλων των προθέσεών μας . "

   " Θεός ? Ποιος Θεός ? είπε ο αναρχικός . Εδώ και αιώνες ο Θεός είναι νεκρός . Αλλά έκαναν τόσο καιρό να φτιάξουν το φέρετρο , που ο αέρας βρομάει και ζέχνει από τη σήψη του . "

   " Ποτέ δεν υπήρξε ψυχή τόσο θερμή και τρυφερή όσο η δική μου , τόσο γεμάτη καλοσύνη , συμπόνια , τόσο ξέχειλη απ ' ότι εμπεριέχει τρυφερότητα και αγάπη . Κι ωστόσο δεν υπάρχει ψυχή τόσο έρημη όσο η δική μου . "

   Ό,τι είναι όπως είναι , είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά , επειδή έτσι είναι .

Gay for Johnny Depp

Γυναίκες

Δε θα βγάλουμε άκρη ποτέ.

The End

Ο,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι.

The Answer Is Not 42

Summer In Greece

   Ήρθε πάλι λοιπόν αυτή η μαγική εποχή του χρόνου . Η εποχή όπου ειδύλλια της μιας εβδομάδας δημιουργούνται σε κάποια παραλία κάτω από το σεληνόφως αλλά πιστεύεις ότι θα κρατήσουν για πάντα . Η εποχή που ζευγαράκια περπατάνε αγκαλία σε λιθόστρωτα γραφικά σοκάκια του Αιγαίου . Η εποχή που νέοι διασκορπισμένοι στα Ελληνικά νησιά ενώνονται από έναν κοινό στόχο . Να κρατήσουν την περιεκτικότητα του αλκοόλ στο αίμα τους στα ανώτατα υψηλά επίπεδα ........

   Ή μήπως και όχι ??

   Εσύ αγαπητέ φοιτητή . Εσύ που τα λεφτά φέτος δεν σου φτάνουν για να κάνεις τις διακοπές που θα ήθελες . Που ίσως πρέπει να δουλεύεις το μεγαλύτερο κομμάτι του ελεύθερου χρόνου σου . Εσύ που τα μαθήματα που χρωστάς είναι πλέον > n , όπου n ο μαγικός αριθμός που σε κάνει να θες να βαρέσεις το κεφάλι σου στον τοίχο φωνάζοντας " Δεν θα πάρω πτυχίο ποτέ " , και που για σένα οι διακοπές πλέον δεν είναι παρά το τυρί ανάμεσα στα δυο ψωμάκια που λέγονται εξεταστικές Ιουνίου και Σεπτεμβρίου . Εσύ που η παρέα σου είναι τόσο μεγάλη που το ενδεχόμενο να κανονίσετε κάτι που αρέσει σε όλους φαντάζει όνειρο θερινής νυκτός . Εσύ που το ξέφρενο καλοκαίρι που ονειρευόσουν πλέον σου φαίνεται απλά κουραστικό και το μόνο που θέλεις είναι να κάτσεις σε μία ξαπλώστρα και απλά να εναλλάσεις το  αφέψημά σου ανάλογα με την ώρα (καφές - coca cola - ποτό). Αν έχεις κέφια για τρελό πάρτυ ίσως κάνεις τον κόπο να ανοίξεις και έναν ναργιλέ ( I'll just leave this here ) .

  Σ ' εσένα λοιπόν θέλω να πω ότι σε καταλαβαίνω . Θυμάσαι τότε που οι διακοπές ήταν απλά 3 συνεχόμενοι μήνες αράγματος και ξεγνοιασιάς ? ΣΩΣΤΑ ! Ούτε εγώ . Τόσο παλία φαντάζουν . Παρόλαυτά μην απελπίζεσαι . Είμαι σίγουρος πως στο τέλος θα ξεκλέψεις λίγο χρόνο και θα βρεις έναν τρόπο για να περάσεις καλά και φέτος το καλοκαίρι . Γιατί η πραγματική μαγεία του καλοκαιριού στην Ελλάδα δεν είναι το πόσο τρελό είναι αλλά το ότι όσο άσχημες προδιαγραφές και να έχει στο τέλος καταλήγεις να το αναπολείς με νοσταλγία (so gay it made Justin Bieber look straight) .

   Τέλος δεν θέλω να ξεχνάς το κρυμμένο σου χαρτί . Ακόμα και αν όλα πάνε στραβά μπορείς πάντα να περάσεις καλά κοροιδεύοντας αυτά τα παραφουσκωμένα και περίεργα πλάσματα που αν τα ζουλίξεις σε συγκεκριμένα σημεία λένε περίεργες ατάκες και ως πηγή ενέργειας έχουν το τρίπτυχο φραπές-τάβλι--λάδι για μαύρισμα και ονομάζονται κάγκουρες στην παραλία .


   Ό,τι είναι όπως είναι , είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά , επειδή έτσι είναι .

Gay for Johnny Depp

Scott Pilgrim I am dissappoint

Scott Pilgrim VS The World

Απ' τις ταινίες που μ' ενθουσίασαν πολύ. Πάρα πολύ όμως. Σε σημείο να βγάλω ολόκληρη θεωρία για να εξηγήσω κάποια πράγματα. 

[

Mini-spoiler alert. Θεωρία: Από ένα σημείο και μετά, συγκεκριμένα γεγονότα συμβαίνουν στο μυαλό της Ραμόνα π.χ. οι μάχες του Σκοτ με τις πρώην σχέσεις της. Αποτελεί συμβολισμό των συγκρούσεων που γίνονται στο μυαλό μιας γυναίκας όποτε κάποιος προσπαθεί να την πλησιάσει ερωτικά. "Είναι καλύτερος από τους προηγούμενους μαλάκες?Αξίζει να χάσω τον καιρό μου μαζί του?" φαντάζομαι ότι θα σκέφτεται η Ραμόνα και μαζί το υπόλοιπο μυστήριο θηλυκό ανθρώπινο είδος. Ως εδώ το spoiler. Αν θέλετε να μάθετε το τέλος, να δείτε την ταινία.]

Προς τι ο τίτλος λοιπόν? Αρκετό καιρό αφού είδα την ταινία, έμαθα πως ο Scott Pilgrim, με τον οποίο τόσο είχα ταυτιστεί, είναι και χαρακτήρας comic. Ως comic fan, ενθουσιάστηκα και αποφάσισα να το ψάξω περαιτέρω. Για διάφορους λόγους, το έσπρωξα στο πίσω μέρος του μυαλού μου (μη συγκεντρωμένος άνθρωπος γαρ) μέχρι πριν λίγες μέρες, οπότε αποφάσισα να κατεβάσω τα κόμιξ (ω ναι! είναι πάνω από ένα) και ξεκίνησα να τα διαβάζω. Τα τελείωσα χθες και Ω ΘΕΟΙ! Δε θα πιπιλίσω την καραμέλα "δεν ήταν πιστή μεταφορά του βιβλίου/κόμικ κλπ". Πολλά γεγονότα έλειπαν, δεν είναι παράλογο (6 τεύχη των -κατά μέσο όρο- 190 σελίδων σε μιάμιση ώρα δε χωράνε). Το θέμα είναι πως οι χαρακτήρες είναι διαφορετικοί. Για να γίνω κατανοητός: αναφέρομαι σε διαφορές του επιπέδου: ο Brock (pokemon reference) δεν είναι πέφτουλας με όλες τις γυναίκες, ο Saruman έκανε μυστικά από τους πάντες αντιπερισπασμό για να πάρουν τα πάνω τους οι Ροχίριμ, ο Edward Cullen είναι αληθινό βαμπίρ (εντάξει ίσως γίνομαι υπερβολικός). Οι χαρακτήρες δεν είναι εντελώς "άλλοι", απλώς λείπουν σημαντικά στοιχεία της προσωπικότητάς τους και αυτό επηρεάζει το πως τους βλέπει κάποιος που δεν έχει διαβάσει τα κόμιξ.

Παρόλα αυτα, τα Pokemon είναι ωραία (τουλάχιστον μέχρι εκεί που έχω δει), το LotR μιλάει μόνο του, και το Twilight συνεχίζει να είναι άθλιο, απαίσιο κλπ κλπ. Και ο Scott Pilgrim, παρότι η ταινία του τα σπάει, είναι λιγάκι παραπάνω douchebag απ όσο φαίνεται. Shame on you, σκηνοθέτη της ταινίας, που μας εξαπάτησες. Shame on you, Scott Pilgrim, που ήσουν ένα είδος προτύπου. Και shame on me, που σε θεωρούσα τόσο σκατόψυχη, <3 Ramona <3

Ο,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι

The Answer Is Not 42

Γραφικός, με κάποια όρια.

-Dude, we should buy a bar...

-We should totally buy a bar!!

Ας γίνω λοιπόν γραφικός (όπως κάθε νέος wannabe blogger), λέγοντας πώς μας ήρθε να το ξεκινήσουμε όλο αυτό. Η ιδέα έπεσε ένα βράδυ της εξεταστικής του Ιουνίου, όταν, μεταξύ διαβάσματος (χαζολόγημα στο πισί) και χαζολογήματος στο πισί, έλαβε χώρα η εξής συζήτηση μεταξύ 2 φίλων:

-Ρε, θέλω καιρό τώρα να κάνω ένα μπλογκ.

-Κ εγώ ρε, αλλά δεν ξέρω τι να γράφω.

-Τα βρίσκεις στην πορεία αυτά.

-Ψήσου ν ανοίξουμε ένα μαζί.

-Μέσα all the way.

-Οκ. Το στήνουμε, αλλά θα γελάει ο κόσμος μαζί μας.

-Τέλεια.

σ.σ.(τυχόν γαργαλιστικές λεπτομέρειες απουσιάζουν)

Και κάπως έτσι αποφασίσαμε, όποτε μας έρχεται, να γράφουμε για comics, ταινίες, σειρές, μουσική, βιβλία και καθημερινά γεγονότα που μας στέλνουν ένα κλικ πριν πάρουμε ένα μπαλτά κι αρχίσουμε να μαζεύουμε κεφάλια.

Ο,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι.

The Answer Is Not 42