Respect mah Authoritah

Στην εικόνα απεικονίζονται οι χαρακτήρες(από αριστερά προς δεξιά): Princess Kenny, High Jew Elf King Kyle, Wizard King Cartman, Ranger Stan, Paladin Butters

Αγαπητέ αναγνώστη. Πρόσφατα τελείωσα το South Park: The Stick of Truth και μιας και δεν έχω τίποτα καλύτερο να κάνω, αποφάσισα να γράψω κάτι γι' αυτό. Κάτι σαν review ρε παιδί μου. Το λοιπόν. (Μικρό-σπόιλερς ίσως ακολουθήσουν)

Αρχικά μην περιμένεις να δεις γραφικά που θα σε κάνουν να προσπαθείς να μαζέψεις το σαγόνι σου από το πάτωμα. Είναι τα ίδια με τα γραφικά της σειράς. Για την ακρίβεια, θα μπορούσε άνετα το παιχνίδι να είναι μια σειρά επεισοδίων ή κάτι σαν ταινία, η οποία περιστρέφεται γύρω από το χαρακτήρα σου. Ποιος είσαι? Είσαι το ΝΕΟ ΠΑΙΔΙ (ή όπως λένε στο χωριό μου: new kid), τουλάχιστον μέχρι ν' αποδειχθείς αντάξιος των τίτλων που θα σου δοθούν όσο προχωράς. 

Η ιστορία ξεκινάει μ' εσένα να μετακομίζεις στο -αγαπημένο σε όλους- South Park για λόγους που δεν ξέρεις/δε θυμάσαι και οι αγαπημένοι σου γονείς δε σου λένε. Σε στέλνουν έξω για να βρεις φίλους και έτσι ξεκινάει η περιπέτειά σου, καθώς βρίσκεσαι στο επίκεντρο μιας διαμάχης που έχει διχάσει το South Park. Γρήγορα  "στρατεύεσαι" με μια πλευρά και πολεμάς για τον έλεγχο του Κλαδιού της Αλήθειας (a.k.a. Stick of Truth). Γρήγορα σκαρφαλώνεις την ιεραρχία του στρατεύματος μέχρι που φτάνεις τον υπέρτατο βαθμό του Βασιλιά. 

Αλλά μέχρι τότε ο δρόμος σου είναι μακρύς και σκληρός (όπως και πολλά άλλα πράγματα). Θα κληθείς να αντιμετωπίσεις την αντίπαλη ομάδα, ναζί ζόμπι παντός είδους, τις δυνάμεις του κακού, την άγρια πανίδα του Καναδά και πολλούς άλλους που βρίσκονται εμπόδιο στην ισορροπία που υπήρχε στο South Park και διαταράχθηκε από μια σειρά γεγονότων (τα οποία δε θα σου πω για να παίξεις το παιχνίδι)

Το gameplay ήταν αρκετά πιο απαιτητικό απ' όσο περίμενα, κάτι που αποτέλεσε ευχάριστη έκπληξη. Πίστευα πως δε θα είχε προκλήσεις και θα βαριόμουν μετά το πρώτο πεντάωρο. Αντιθέτως, ήθελε αρκετή σκέψη, αν και μεταξύ μας, είναι αρκετά σημεία που κατάλαβα πως τα πέρασα μετά από αρκετή ώρα (αυτό βέβαια ίσως είναι επειδή είμαι και λίγο βλάκας σ' αυτά τα θέματα). Πρέπει να έχεις υπόψη σου αδυναμίες, buffs, debuffs, στατιστικά και special abilities. Ακόμη, πρέπει να σκεφτείς αρκετά τον τύπο πανοπλίας και όπλου που θα χρησιμοποιήσεις για κάθε περίπτωση (προσοχή: τα σπαθιά δεν είναι απαραίτητα πιο δυνατά από τους δονητές, ούτε τα τόξα από τα ταμπόν)

Για να κλείσω αυτό το κείμενο, έχουμε να κάνουμε με ένα turn-based action-οειδές παιχνίδι, με αναφορές στη σειρά South Park (αν και μπορείς να το ευχαριστηθείς χωρίς να τη βλέπεις, αρκεί να έχεις την καφρίλα σου πρόχειρη), με πολλές αναφορές σε gay sex, εντερικές λειτουργίες παντός τύπου, αρκετό gore και γενικότερα σκηνικά τα οποία θα ήθελες να διαγράψεις από τη μνήμη σου. Δεν έχει ιδιαίτερες απαιτήσεις ως πρόγραμμα, οπότε κι εμείς που τα πισιά μας δεν είναι η τελευταία παράγραφος της τεχνολογίας μπορούμε να το ευχαριστηθούμε.

I call worth.


Ο,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι


Τhe Answer is Not 42

And there's always another point of view

Άκρα του τάφου σιωπή, στο μπλογκ μας βασιλεύει και τα λοιπά και τα λοιπά..

Οι προσευχές σου εισακούστηκαν μοναδικέ μου αναγνώστη και ανέβηκε νέο κείμενο σ' αυτό το πράμα που αποφασίσαμε να λέμε μπλογκ. Αυτό που διαβάζεις γράφτηκε με αφορμή όλες τις διαφωνίες στις οποίες ο υποφαινόμενος συμμετείχε ή υπήρξε μάρτυρας. Και δυστυχώς ήταν πολλές. Παρότι είναι αδιαμφισβήτητα σημαντικό να έχεις άποψη για θέματα και να παίρνεις θέση, δε θα παραθέσω απόψεις ούτε θα προσπαθήσω να αποφασίσω ποιος είχε δίκιο κάθε φορά. Με απασχόλησε πολύ το γεγονός ότι πολύ συχνά κάποιος δε θα δεχόταν διαφορετικές απόψεις. "Τι εννοείς?" σε ακούω να ρωτάς..

Προφανώς και δε θεωρώ λογικό το να παίρνεις διαφορετική θέση για ένα θέμα ανά 3 λεπτά φυσιολογικό (αν και όλοι ξέρουμε κάποιον που το κάνει αυτό), ούτε μόλις ακούσεις μια διαφορετική άποψη από τη δική σου να "αλλαξοπιστίσεις". Δέχομαι να δεις τα πράγματα υπό διαφορετικό πρίσμα μετά από συζήτηση (αρκεί ο συνομιλητής σου να έχει φτάσει σε εκείνο το στάδιο της εξέλιξης που έχει αντιτακτούς αντίχειρες).

Θα ανοιχτεί εδώ μια μικρή παρένθεση η οποία θα αναλυθεί περαιτέρω στο μέλλον.
( ΝΑΙ. Έχε άποψη για όσα θέματα έχεις γνώσεις. Σωστή, λάθος, δικαίωμά σου. ΑΛΛΑ. Κανείς δεν ενδιαφέρεται να μάθει την άποψή σου. Αν δε σου ζητηθεί πάνω σε ένα θέμα ή αν δεν είσαι σε συζήτηση που ανταλλάσσονται απόψεις, είναι το ίδιο αδιάφορη με το γεγονός ότι η Πάολα άλλαξε λουκ- μη με κρίνεις, εμφανίζονται πολλά σκουπίδια στην αρχική μου στο facebook.)

Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση τον τελευταίο καιρό, αναγνώστη μου, είναι ο αριθμός των ανθρώπων που δε δέχονται πως υπάρχει και άλλη πλευρά σε ένα θέμα και που πιστεύουν ότι η δική τους άποψη δε μπορεί να αμφισβητηθεί και όταν αυτό γίνει, εκνευρίζονται. Ας είμεθα ρεαλιστές όμως, δεν είναι τόσο σπάνιο το φαινόμενο που περιέγραψα. Όταν συμβαίνει όμως και βλέπεις ανθρώπους οξυδερκείς, ανοιχτόμυαλους, που έχουν πράγματα να συνεισφέρουν, να αντιδρούν έτσι, ξαφνιάζεσαι.

 Πάντα θα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Κάποιες θα είναι σωστές, κάποιες λάθος. Κάποιες θα σ' αρέσουν, κάποιες όχι. Κάποιες θα σε εξοργίζουν, κάποιες θα περνούν αδιάφορες. Σημασία έχει να δεχτείς το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους δεν ταιριάζετε και το ότι διαφωνείτε σε κάποια πράγματα, δε σημαίνει ότι έχουν άδικο ή ότι είναι "κενοί".

Η αφορμή για όσα διάβασες είναι ένα κομμάτι των Raconteurs, το οποίο αφιερώνεται σε όλους εκείνους που υπήρξαν δυσάρεστες εκπλήξεις τον τελευταίο καιρό, άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο Όπως και να 'χει, no hard feelings. Enjoy


Ο,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι.


The Answer is Not 42