Αυτό το συναίσθημα όταν ετοιμάζεσαι να ξεκινήσεις κάποιο εγχείρημα και, κάνοντας μια πρόχειρη ανάλυσή του στο μυαλό σου πριν αρχίσεις, νιώθεις σαν ερασιτέχνης ορειβάτης που ετοιμάζεται να σκαρφαλώσει ένα τεράστιο βουνό? Έτσι ακριβώς αποφάσισα να γράψω αυτό, που δεν είναι ούτε κριτική ούτε φόρος τιμής, αλλά το πως γνώρισα και λάτρεψα τον John R. Cash.
Παρότι "φλέρταρα" με τη μουσική του από μικρός (να 'ναι καλά οι γονείς μου), δεν μπορώ να πω ότι άκουσα τραγούδια του προσεκτικά πριν το καλοκαίρι του 2011. Ήθελα από καιρό να πάω διακοπές στο εξωτερικό, οπότε το συνδύασα με επίσκεψη σε συγγενείς. Μια μέρα αποφασίσαμε να πάμε μ' έναν ξάδερφό μου για κανό σ' ένα ποτάμι κοντά στο μέρος που έμενα. Είχαμε και ένα κιθαρόνι (για όσους δεν ξέρουν, μια μικρή κιθάρα) που είχα αγοράσει πριν λίγες μέρες για να περνάει η ώρα. Ναι, ξέρω, χίπηδες του κερατά. Whatever, man. Κάναμε αρκετές στάσεις στις οποίες παίζαμε ο,τι ήξερε ο καθένας. Κανείς μας δεν είναι μάστερ της κιθάρας και την είχαμε πιο πολύ για να κάνουμε την πλάκα μας. Κάποια στιγμή σταματήσαμε για αρκετή ώρα και έβγαζα φωτογραφίες όσο ο ξάδερφος "γρατζουνούσε". Κάποια στιγμή, ενώ είχα χαζέψει και κοίταγα το άπειρο, άκουσα αυτό το ρυθμό. Γύρισα κ είδα ότι ο ξάδερφος είχε σοβαρέψει κι έπαιζε "κάτι"... Αρχικά, άκουγα χωρίς να κοιτάω και όταν τελείωσε, πέρασε αμέσως στο επόμενο. Τότε γύρισα, και τον κοιτούσα επίμονα μέχρι να σταματήσει.
-Τι ήταν αυτά τα 2 τελευταία που έπαιξες?
-Johnny Cash... To Folsom Prison blues και το I walk the line
-Θύμισέ μου να τα κοιτάξω όταν γυρίσουμε σπίτι.
-Έγινε.
Και έτσι ανακάλυψα τον κύριο Cash. Σ' αυτό συνέβαλλαν και διάφορα άτομα που γνώρισα εκείνη την περίοδο. Σε όλους εσάς που μου "μάθατε" τον Johnny Cash λοιπόν, και περισσότερο σ' εσένα, που συμφωνήσαμε για το ποιο είναι το πιο ερωτικό τραγούδι όλων των εποχών, αφιερώνω αυτό το άρθρο.
Για μένα, είναι ο άνθρωπος που έγραψε μουσική για τα πάντα. Θες να χορέψεις? Get a rythm! Είσαι ερωτευμένος? Κάπως έτσι. Και πάει λέγοντας..
Έζησε σύμφωνα με όσα έλεγε στα τραγούδια του και για μένα αυτό είναι από τα σημαντικότερα (αν όχι το σημαντικότερο) προσόντα ενός καλλιτέχνη.
Δε θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό στη μουσική του Johnny Cash αλλά ακόμα και αν ήμουν, θα χρειαζόταν ένα εξαιρετικά εκτενές κείμενο για να καλύψω τη μουσική πορεία του. Αντ' αυτού θα σου προτείνω ν΄ακούσεις τα American V και American VI, τα άλμπουμ του που ακούγονται πιο "εύκολα" από τα υπόλοιπα. Από εκεί και πέρα, επιβάλλεται να δεις το Walk the Line, όχι μόνο επειδή έχει σχέση με τον Cash, αλλά και επειδή είναι και γαμώ τις ταινίες. Άκου ακόμα τα τραγούδια άλλων μουσικών που έχει πάρει και τα έχει απογειώσει. Χαρακτηριστικά αναφέρω Personal Jesus, Hurt, One, Rusty Cage, και το αγαπημένο μου I See a Darkness.
Ακούγοντας τα παραπάνω αγαπημένε μου αναγνώστη, έχε υπόψη σου το #1 των J. Cash facts: "When Johnny Cash covers your song, it is no longer your song"
Θα ήθελα να κλείσω έτσι:
Well, I hope that, someday, buddy
we'll have peace in our lives
together or apart, alone or with our wives.
And we can stop our whoring
and pull the smiles inside
and light it up forever
and never go to sleep
my best, unbeaten brother
this isn't all I see.
Ο,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι.
The Answer Is Not 42
Παρότι "φλέρταρα" με τη μουσική του από μικρός (να 'ναι καλά οι γονείς μου), δεν μπορώ να πω ότι άκουσα τραγούδια του προσεκτικά πριν το καλοκαίρι του 2011. Ήθελα από καιρό να πάω διακοπές στο εξωτερικό, οπότε το συνδύασα με επίσκεψη σε συγγενείς. Μια μέρα αποφασίσαμε να πάμε μ' έναν ξάδερφό μου για κανό σ' ένα ποτάμι κοντά στο μέρος που έμενα. Είχαμε και ένα κιθαρόνι (για όσους δεν ξέρουν, μια μικρή κιθάρα) που είχα αγοράσει πριν λίγες μέρες για να περνάει η ώρα. Ναι, ξέρω, χίπηδες του κερατά. Whatever, man. Κάναμε αρκετές στάσεις στις οποίες παίζαμε ο,τι ήξερε ο καθένας. Κανείς μας δεν είναι μάστερ της κιθάρας και την είχαμε πιο πολύ για να κάνουμε την πλάκα μας. Κάποια στιγμή σταματήσαμε για αρκετή ώρα και έβγαζα φωτογραφίες όσο ο ξάδερφος "γρατζουνούσε". Κάποια στιγμή, ενώ είχα χαζέψει και κοίταγα το άπειρο, άκουσα αυτό το ρυθμό. Γύρισα κ είδα ότι ο ξάδερφος είχε σοβαρέψει κι έπαιζε "κάτι"... Αρχικά, άκουγα χωρίς να κοιτάω και όταν τελείωσε, πέρασε αμέσως στο επόμενο. Τότε γύρισα, και τον κοιτούσα επίμονα μέχρι να σταματήσει.
-Τι ήταν αυτά τα 2 τελευταία που έπαιξες?
-Johnny Cash... To Folsom Prison blues και το I walk the line
-Θύμισέ μου να τα κοιτάξω όταν γυρίσουμε σπίτι.
-Έγινε.
Και έτσι ανακάλυψα τον κύριο Cash. Σ' αυτό συνέβαλλαν και διάφορα άτομα που γνώρισα εκείνη την περίοδο. Σε όλους εσάς που μου "μάθατε" τον Johnny Cash λοιπόν, και περισσότερο σ' εσένα, που συμφωνήσαμε για το ποιο είναι το πιο ερωτικό τραγούδι όλων των εποχών, αφιερώνω αυτό το άρθρο.
Για μένα, είναι ο άνθρωπος που έγραψε μουσική για τα πάντα. Θες να χορέψεις? Get a rythm! Είσαι ερωτευμένος? Κάπως έτσι. Και πάει λέγοντας..
Έζησε σύμφωνα με όσα έλεγε στα τραγούδια του και για μένα αυτό είναι από τα σημαντικότερα (αν όχι το σημαντικότερο) προσόντα ενός καλλιτέχνη.
Δε θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό στη μουσική του Johnny Cash αλλά ακόμα και αν ήμουν, θα χρειαζόταν ένα εξαιρετικά εκτενές κείμενο για να καλύψω τη μουσική πορεία του. Αντ' αυτού θα σου προτείνω ν΄ακούσεις τα American V και American VI, τα άλμπουμ του που ακούγονται πιο "εύκολα" από τα υπόλοιπα. Από εκεί και πέρα, επιβάλλεται να δεις το Walk the Line, όχι μόνο επειδή έχει σχέση με τον Cash, αλλά και επειδή είναι και γαμώ τις ταινίες. Άκου ακόμα τα τραγούδια άλλων μουσικών που έχει πάρει και τα έχει απογειώσει. Χαρακτηριστικά αναφέρω Personal Jesus, Hurt, One, Rusty Cage, και το αγαπημένο μου I See a Darkness.
Ακούγοντας τα παραπάνω αγαπημένε μου αναγνώστη, έχε υπόψη σου το #1 των J. Cash facts: "When Johnny Cash covers your song, it is no longer your song"
Θα ήθελα να κλείσω έτσι:
Well, I hope that, someday, buddy
we'll have peace in our lives
together or apart, alone or with our wives.
And we can stop our whoring
and pull the smiles inside
and light it up forever
and never go to sleep
my best, unbeaten brother
this isn't all I see.
The Answer Is Not 42
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου