Θες από επιλογή, θες επειδή το αυτοκίνητο που υπάρχει διαθέσιμο στην παρέα είναι απομεινάρι της εποχής του χαλκού (no complaints here), θες επειδή σ ένα roadtrip σιχαθήκαμε και τα 10 CD που υπάρχουν στο αμάξι, θες επειδή το κινητό σου ήταν σετάκι με το προαναφερθέν αμάξι, δεν έχεις mp3 και κάπως πρέπει να επιβιώσεις το ταξίδι με το ΚΤΕΛ/πλοίο/τρένο/χρονομηχανή, κάποτε, μοναδικέ μου αναγνώστη, άκουσες ραδιόφωνο.
Ξεκινάμε από το γεγονός ότι αν έχεις λίγο ιδιαίτερα γούστα στη μουσική (δεν ακούς μόνο σκυλάδικα, κακής ποιότητας beat-άκια και τον lil wayne και το σινάφι του), την έβαψες. Γιατί αν δεν είσαι σε σχετικά μεγάλη πόλη, οι πιθανότητες να βρεις ραδιοφωνικό σταθμό ο οποίος να παίζει μουσική που σου αρέσει, μειώνονται πιο γρήγορα κι από την επιθυμία μου να κάτσω να διαβάσω το καλοκαίρι για την εξεταστική του Σεπτεμβρίου. Αν πάλι θες ν ακούσεις κάτι συγκεκριμένο, καλή τύχη.
Έστω όμως ότι βρίσκεις ένα σταθμό και έχει σχετικά καλό πρόγραμμα. Ετοιμάσου να γνωρίσεις το ελληνικό μάρκετινγκ σε όλο του το μεγαλείο: διαφημίσεις για ερκοντίσιον, κουφώματα αλουμινίου, ταξιδιωτικά πρακτορεία και τη σπανακόπιτα της μάνας σου. Ας μην είμαι άδικος, μερικές είναι όντως αστείες, στην Αθήνα τουλάχιστον. Σε επαρχιακούς σταθμούς έχω ακούσει διαφημίσεις που με ξεπερνούν ως οντότητα. Ένα όμορφο πρωί της εξεταστικής (λολ, σουρεαλισμός) που πέρασε, άκουσα στο ραδιόφωνο της Πάτρας μια διαφήμιση που πήγαινε κάπως έτσι:
-Μαμάααα, τα παιδιά στο σχολείο με κοροϊδεύουν.
-Έλα Γιωργάκη μου, τι σου λένε?
-Με κοροϊδεύουν επειδή κάνει πιο πολύ ζέστη στο σπίτι μας απ ότι έξω.
.
.
.
.
.
Αυτοκίνητα τάδε. Αυτό. Because fuck you.
Ακόμα, είναι κάτι σταθμοί (Red 96,3) που στα σποτάκια τους έχουν και γαμώ τις κομματάρες. Και μετά μπαίνει το κανονικό τραγούδι και ξενερώνεις. Και αυτό γίνεται σχεδόν πάντα. Είναι σα να σου λένε "Ψιτ, φίλος, όποτε δεν ακούς, παίζουμε και γαμώ τις μουσικές." ΓΙΑΤΙ?!?
σ.σ. Τώρα με την πρακτική, ανακάλυψα ότι όλα αυτά τα γαμάτα τραγούδια παίζουν γύρω στις 6 το πρωί.
Κ επειδή πολλοί (και πολύ) με κατηγορήσατε πως είμαι γκρινιάρης τις τελευταίες μέρες, συγχαρητήρια στους σταθμούς που προωθούν αξιόλογες μουσικές, ελληνικές και μη. Έχουμε ανάγκη να "ακουστούν" νέοι Έλληνες μουσικοί και να βγουν προς τα έξω και καλό είναι να είναι διαθέσιμες στον πολύ κόσμο μουσικές του εξωτερικού, μπας και ανοίξει αυτό το πράμα που λέμε μυαλό.
Τέλος, ένα ευχαριστώ στον άγνωστο σταθμό που σήμερα το πρωί μου έφτιαξε τη μέρα με το καινούριο κομμάτι των Placebo. Για όσους ενδιαφέρονται, Placebo- Too many Friends και αν το ψάξετε στο γιουτούμπι, θα βρείτε κ ένα τέλειο ακουστικό cover από έναν τύπο, ο οποίος έχει φωνή απίστευτα παρόμοια με του Brian Molko.
Ο,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι.
The Answer Is Not 42
Ξεκινάμε από το γεγονός ότι αν έχεις λίγο ιδιαίτερα γούστα στη μουσική (δεν ακούς μόνο σκυλάδικα, κακής ποιότητας beat-άκια και τον lil wayne και το σινάφι του), την έβαψες. Γιατί αν δεν είσαι σε σχετικά μεγάλη πόλη, οι πιθανότητες να βρεις ραδιοφωνικό σταθμό ο οποίος να παίζει μουσική που σου αρέσει, μειώνονται πιο γρήγορα κι από την επιθυμία μου να κάτσω να διαβάσω το καλοκαίρι για την εξεταστική του Σεπτεμβρίου. Αν πάλι θες ν ακούσεις κάτι συγκεκριμένο, καλή τύχη.
Έστω όμως ότι βρίσκεις ένα σταθμό και έχει σχετικά καλό πρόγραμμα. Ετοιμάσου να γνωρίσεις το ελληνικό μάρκετινγκ σε όλο του το μεγαλείο: διαφημίσεις για ερκοντίσιον, κουφώματα αλουμινίου, ταξιδιωτικά πρακτορεία και τη σπανακόπιτα της μάνας σου. Ας μην είμαι άδικος, μερικές είναι όντως αστείες, στην Αθήνα τουλάχιστον. Σε επαρχιακούς σταθμούς έχω ακούσει διαφημίσεις που με ξεπερνούν ως οντότητα. Ένα όμορφο πρωί της εξεταστικής (λολ, σουρεαλισμός) που πέρασε, άκουσα στο ραδιόφωνο της Πάτρας μια διαφήμιση που πήγαινε κάπως έτσι:
-Μαμάααα, τα παιδιά στο σχολείο με κοροϊδεύουν.
-Έλα Γιωργάκη μου, τι σου λένε?
-Με κοροϊδεύουν επειδή κάνει πιο πολύ ζέστη στο σπίτι μας απ ότι έξω.
.
.
.
.
.
Αυτοκίνητα τάδε. Αυτό. Because fuck you.
Ακόμα, είναι κάτι σταθμοί (Red 96,3) που στα σποτάκια τους έχουν και γαμώ τις κομματάρες. Και μετά μπαίνει το κανονικό τραγούδι και ξενερώνεις. Και αυτό γίνεται σχεδόν πάντα. Είναι σα να σου λένε "Ψιτ, φίλος, όποτε δεν ακούς, παίζουμε και γαμώ τις μουσικές." ΓΙΑΤΙ?!?
σ.σ. Τώρα με την πρακτική, ανακάλυψα ότι όλα αυτά τα γαμάτα τραγούδια παίζουν γύρω στις 6 το πρωί.
Κ επειδή πολλοί (και πολύ) με κατηγορήσατε πως είμαι γκρινιάρης τις τελευταίες μέρες, συγχαρητήρια στους σταθμούς που προωθούν αξιόλογες μουσικές, ελληνικές και μη. Έχουμε ανάγκη να "ακουστούν" νέοι Έλληνες μουσικοί και να βγουν προς τα έξω και καλό είναι να είναι διαθέσιμες στον πολύ κόσμο μουσικές του εξωτερικού, μπας και ανοίξει αυτό το πράμα που λέμε μυαλό.
Τέλος, ένα ευχαριστώ στον άγνωστο σταθμό που σήμερα το πρωί μου έφτιαξε τη μέρα με το καινούριο κομμάτι των Placebo. Για όσους ενδιαφέρονται, Placebo- Too many Friends και αν το ψάξετε στο γιουτούμπι, θα βρείτε κ ένα τέλειο ακουστικό cover από έναν τύπο, ο οποίος έχει φωνή απίστευτα παρόμοια με του Brian Molko.
Ο,τι είναι όπως είναι, είναι έτσι και δεν είναι διαφορετικά, επειδή έτσι είναι.
The Answer Is Not 42
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου